Wanneer overleven een patroon is geworden
De meeste mensen melden zich niet met één duidelijke klacht.
Vaker is er een combinatie van signalen die al lange tijd meespelen.
Misschien herken je dat:
- je lichaam zelden echt ontspant
- je snel alert of gespannen bent
- je jezelf streng beoordeelt
- je in relaties steeds in vergelijkbare dynamieken terechtkomt
- je je verantwoordelijk voelt voor hoe het met anderen gaat
- je moeite hebt om te voelen wat jij zelf wilt
- je veel draagt, maar weinig deelt
Aan de buitenkant functioneer je misschien goed.
Maar vanbinnen kost het veel energie.
Wat zich nu laat zien als spanning, schaamte, relationele herhaling of uitputting, heeft vaak een langere voorgeschiedenis.
Opgroeien zonder emotionele veiligheid
Er was misschien geen zichtbaar geweld.
Maar er ontbrak iets wezenlijks.
Afstemming.
Ruimte voor jouw gevoel.
Het vertrouwen dat je welkom was met wat je ervoer.
Later kan dat zichtbaar worden in moeite met grenzen, oververantwoordelijkheid of een diep gevoel dat jij degene bent die het moet dragen.
Wanneer grenzen zijn overschreden
Soms waren grenzen niet veilig.
Seksueel misbruik.
Fysiek of emotioneel geweld.
Vernedering of manipulatie.
Spirituele druk of dwingende overtuigingen.
Ook wanneer het lang geleden is, kan het doorwerken in hoe veilig nabijheid voelt en hoe je naar jezelf kijkt.
Opgroeien met een psychisch ontregelde ouder
Wanneer een ouder worstelde met psychiatrische kwetsbaarheid, vraagt dat veel van een kind.
Je leert alert zijn.
Signaleren.
Je aanpassen aan wisselende stemmingen.
Later kan dat leiden tot chronische spanning, moeite met vertrouwen of een sterk verantwoordelijkheidsgevoel.
Terugkerende patronen in relaties
Misschien voel je je snel verantwoordelijk voor de ander.
Of trek je mensen aan die emotioneel weinig beschikbaar zijn.
Of trek je je terug wanneer het dichtbij komt.
Wat zich herhaalt, is zelden toeval.
Schaamte en een harde innerlijke stem
Onder het functioneren kan een diep gevoel liggen dat er iets mis is met jou.
Schaamte ontstaat vaak niet uit zwakte, maar uit langdurige aanpassing aan omstandigheden waarin weinig ruimte was voor wie jij werkelijk was.
Jezelf onderweg kwijtgeraakt
Soms is het minder concreet.
Je voelt niet goed meer wat je wilt.
Keuzes komen voort uit plicht of verwachting.
Spontaniteit of plezier lijken ver weg.
Dan gaat het niet alleen over klachten, maar over de vraag hoe je weer contact kunt maken met jezelf.